One good thing about music is when it hits you, you feel no pain.
Post reblogged from SHEE with 68,553 notes
lmao. rich people humor.
Source: greenlantan
It seemed endless. All the words that came out stabbed us deep. Negativity overpowered the positive intentions and the desire to be neutral.
Expectedly, love > negative. I love you.
“There is nothing in this world so much like prayer as music is.” -William P. Merrill
“Play the music, not the instrument.” -Author Unknown
“The pause is as important as the note.” -Truman Fisher
“Music gives soul to the universe, wings to the mind, flight to the imagination, and life to everything.” -Plato
“Music expresses that which cannot be said and on which it is impossible to be silent.” -Victor Hugo
“Music is God’s gift to man, the only art of Heaven given to earth, the only art of earth we take to Heaven.” -Walter Savage Landor
Love is happiness that permeates even the worst of times.
Quote with 1 note
A couple doesn’t have to agree on everything to be perfect. Having disagreements doesn’t mean you’re bound to fail, it just shows you both still have minds of your own, which makes the whole journey of coupledom interesting.
We were watching Kick Ass. Scene: Laban na ni Hit Girl. Si Karen nakanganga habang nanunuod. Naka-smile den.
Mark: Babe, naiinspire ka na ba sa pakikipaglaban ni Hit Girl?
Karen: *Hampas sa likod*
Mark: Hahaha!
Karen: *Sakal*
Happy times.
Post with 2 notes
Once or twice lang yata na pumalya si manong sa pagdaan sa street nila Karen. Iniisip namin kung saan ba siya nakatira. Sana sa malapit lang. Sabi ni Karen, “sumasakay pa siya ng trike papunta dito sa street namin.” To describe him, Dirty Old Man. Hindi yung tipo na DOM na naghahanap ng batang ka-relasyon. DOM literal. Medyo madumi siya, may maliit na bag na nakasabit sa balikat niya laman nun pera na pinagbentahan. Lagi siya nakasumbrero and nakauniform nung vest na usual na suot ng Nestle ice cream vendor, yung blue. Nakalumang relo na gold. sapatos na duralite na halatang luma na. nakamaong pants na kupas na. Yung physical appearance, White hair na, medyo maitim siya. Mga 5’2” siguro height, kuba. Hay. Nung unang time ko siya marinig na dumaan. Tinanong ko si Karen, “Ano yung tumutunog? (xylophone yung background). “Ahh si manong ice cream. Nakakaawa yan, babe.” Tapos lumabas kami and tiningnan namen sya. Tsk, Nakakaawa nga. As in. Maawain pa naman ako lalo na pag matatanda. Yung way ng pagitinda niya ganito. Lakad niya SOOOOBRRAAANG bagal. as in. Habang tumutugtog siya ng xylophone. Naalala ko pa nga christmas season, carols din tugtog niya, silent night, mga ganyan. Sabi ko pa nga kay karen dati, “Ang cool naman ni manong, unique ang style niya.” Sinabi ko yun para lang macompensate ko yung sarili ko sa awa na naffeel ko sa kanya. Sakto naman talaga na nung mga time na yun. Walang wala akong pera. sakto lang ang pera ko sa wallet, yun, Di kami nakabili. Sabi ko sa sarili ko.. “Next time manong, every daan mo dito, bibili ako sa yo, pipilitin ko na lagi keep the change.” One time, narinig namen siya. Bumili kami, siyempre. Kung tama ang memory ko, bumili kami ng Twin Popsies. 21 pesos. Sabi niya “20 nalang sai inyo.” Sobrang malumanay na way. Ang binayad ko 50 pesos, at sabi ko keep the change. Masarap sa pakiramdam namen. Yung mga sumunod na times, ganun na yung mga nangyari. Bibili kami ng worth 21 pesos, ibibigay namen minsan, 25, 40, 50. mga ganyan. masarap sa pakiramdam. Pero, kahit ganun, habang tinitignan namin sya papalayo, na sobrang bagal, sumasakit paden talaga puso namen. Sana di na lang siya nagtatrabaho. Sana magpahinga nalang siya at alagaan ng mga anak niya or mga apo. Last weekend, Bumili kami ulit sa kanya. Bumili kami ng butterfly twin popsies. Masarap. Hindi ko na maalala kung magkano, and kung magkano yung keep the change. And umalis na siya ulit. Napansin ko medyo umaambon na. Tapos narinig namin siya ulit na dumadaan, dahil nga masarap ang butterfly twin popsies, bumili kami ulit. Watermelon flavored yun. Yun, as usual, nagbayad kami ng sobra and keep the change. pagkasara niya ng bag niya and nagstart lumakad, sabi niya, “Uwi na ako, uulan na.” Grabe, hindi ko alam pero sumakit ng sobra puso ko niyan. Yung dating ng pagkasabi niya, parang kailangan niya pa maglako pero di na pwede dahil uulan na. Feeling ko kailangan niya pa talaga magtinda. Sabi ko sa sarili ko, “Manong uwi na po kayo, pahinga na po kayo. Linggo naman.” Pagpasok namin ng bahay, after 5 minutes. Umulan ng MALAKAS, As in malakas dahil di namin naririnig yung movie na pinapanuod namin. Nagmadali si karen lumabas ng bahay with payong, sumunod ako and chineck kung nabasa at naabutan ba ng ulan si manong. Di namin siya nakita. Sabi namin, “Sana andun siya sa isawan sa kanto nakasilong, or better kung nakasakay na siya ng trike at nakauwi na.” Pagbalik namin sa bahay, Sabi ni Karen, “Na-wish ko lang na yun si Manong eh. Binigyan siya ng sari sari store and ice cream na pangbenta.” Sabi ko sa sarili ko, “Sana i-wish ko lang siya lagi ni Lord.” Hay. masakit talaga sa puso pag nakikita namin siya. Sana ok siya ngayon.
Thanks sa pagbasa. Kailangan ko lang to ishare. Sorry walang kastructure-structure tong sinulat ko. Hindi ako mahilig magganito.
Post reblogged from Bittersweet. with 299,365 notes
Page 1 of 2